ผมไม่อยากให้พ่อแม่ทะเลาะกันเพราะความเชื่อต่างกัน ผมขอเดินทางสายกลางด้วยความคิดตัวเองครับ

ผมบอกพ่อกับแม่แบบนี้ ถูกต้องไหมครับ?
ผมกินข้าวกับพ่อแม่ตอนหัวคำ่ คุยกันเรื่องการบวชของผมและที่อยู่ตอนเป็นพระจนแม่อารมณ์เสียเหมือนจะงอนพ่อและไม่คุยด้วยเลยแล้วแม่หันมาบอกผม

แม่บอกให้ผมฟังเฉพาะคำพระพุทธเจ้า พระรุ่นใหม่ๆไม่ใช้คำพระพุทธเจ้ากัน
ผมบอกแม่ว่าไม่เอาครับ

พ่อบอกให้ผมฟังเฉพาะพระสายวัดป่า เพราะพระท่านก็พูดคำพระพุทธเจ้าเหมือนกัน
ผมบอกว่าไม่เอาครับ ผมขอเลือกกลางๆดีกว่า เพราะไม่อยากเห็นแม่กับพ่อเป็นแบบนี้ ถ้าการตัดสินใจของผมผิด แม่จะได้ไม่ต้องโทษพ่อ พ่อก็ไม่ต้องโทษแม่ ผมขอเลือกเองตามทางสายกลางที่พระพุทธเจ้าบอกเอาไว้

ผมบอกแม่กับพ่อว่า แม่กับพ่ออย่าโกรธกันเพียงเพราะเชื่อต่างกัน ผมรักแม่กับพ่อมากที่สุดเลย และรับรู้ได้ว่าแม่กับพ่อก็รักผมมากที่สุด แต่ถ้าเรื่องบวชของผมสร้างปัญหาความขัดแย้งตั้งแต่ต้น การบวชของผมอาจไม่ราบรื่นสมบูรณ์ อาจทำให้แม่กับพ่อและผมไม่ได้บุญอย่างที่ควรได้ก็ได้นะครับ

นี่เป็นแค่การพูดคุยปกติ บ้านผมไม่มีปัญหาเรื่องการงานการเงิน ทุกวันนี้ยังรักกันดีอบอุ่นดีครับ